Ik vind dat als je coaching en counselling geeft aan anderen, je jezelf kwetsbaar mag en kan opstellen. Hieronder een stukje uit mijn leven.

Wie ben ik:
Ik ben Eva en ben 35 jaar oud. Ik woon samen met mijn vriend in het mooie schagen. Ik heb 2 prachtige kinderen, een jongen van 13 jaar en een meisje van 10 jaar. Om het weekend zijn ook de kinderen van mijn vriend bij ons. Het is dan een drukke boel.
Ik werk al een hele lange tijd in de zorg en heb veel verschillende doelgroepen mogen begeleiden, verzorgen of ondersteunen.
In mijn leven heb ik te maken gehad met moeilijke hoofdstukken. Hier ben ik door gegroeid, maar het heeft ook zijn littekens achter gelaten.

Op de basisschool ben ik veel gepest. Ik was lang en verlegen. Dit was een reden tot pesten. Het gevolg was dat ik op mijn tenen liep en altijd alert was. Als er maar iemand boe riep moest ik al huilen. Meerdere basisscholen heb ik gezien.
Op de middelbare school was ik zoekende naar wie ik was. Ik ging experimenteren met drugs en verkeerde vrienden. Ik heb mezelf neergezet als een stoere vrouw, die ik gewoon weg niet was. Dit maakte dat ik erg onzeker was en anderen pesten voor ze dat bij mij konden doen.
Op het MBO heb ik assertiviteitstrainingen gevolgd. Het praten in en voor een groep verbeterde iets. Ik ben gaan leren werken toen ik 17 jaar en 7 maanden was.

Toen ik in 2016 weer naar school ging en Toegepast Psychologie ging studeren heb ik mezelf beter mogen leren kennen. Ik heb daar een spiegel voor gekregen. Ik ben hier enorm gegroeid in hoe ik mezelf zag en zie.
Met de opleiding coaching & counselling leer ik mezelf nog beter kennen en herken ik patronen en rollen die ik mezelf vroeger gaf. Ik groei hierdoor enorm.

Alles wat je mee maakt vormt je tot wie je nu bent. Dit is een kleine greep uit mijn schooltijd en de moeilijkheden die ik heb ervaren.
Mocht je jezelf hierin herkennen, misschien kan ik je helpen in een traject om jezelf te leren kennen!