Burn out en de strijd met mijzelf

3 jaar geleden heb ik zelf een burn out gehad. Dat was een zware tijd. Ik ben door de bedrijfsarts naar huis gestuurd. Natuurlijk zat er een aanloop in.

Vanaf 2017 ben ik gescheiden, ik kocht een bouwval en moest deze helemaal strippen en opbouwen tot een veilige plek voor mezelf en de kinderen. Ik werkte 24 uur en deed een Hbo studie met een mega studie druk van gemiddeld 60 uur. De studie was in Amsterdam waardoor ik
lange dagen maakte, om 7.00 uur de trein en om 19.00 uur thuis komen waren de dagen. Daarnaast moest het huishouden ook gedaan worden. Tot overmaat van ramp kreeg ik een heftig auto ongeluk. Ik heb een week in het ziekenhuis gelegen, maar ben daarna gewoon door gegaan. Kort om ik was overbelast. Zelf zag ik dit niet als een heftig signaal. Ik moest gewoon wat meer slapen en stoppen met de studie. Nadat ik gestopt was met de studie viel er wel wat druk van me af, maar dat was denk ik al ruim in mijn stukje reserve energie. Ik was kortaf, vond weinig meer leuk en had geen enerigie meer. Elke stap die ik zetten was er 1 teveel. 2 weken voor ik naar huis werdt gestuurd sliep ik snachts niet meer. Ik raakte echt helemaal leeg.

Eenmaal naar huis gestuurd te zijn dacht ik nou met slaapmedicatie slaap ik even bij en ben ik er wel weer. Helaas dit was niet zo. Ik sliep goed, maar bijtanken deed ik niet. Ik heb uiteindelijk medicatie gebruikt om mezelf te dempen en onrust weg te nemen van het feit dat ik er gewoon moest zijn. Voor mijn gevoel en beleving heb ik dagen doorgebracht op de bank niet eens wetende wat er om mij heen gebeurde. Ik keek soms op de klok en besefte me dat dat het al avond was en er eten moest komen. Ook even wandelen was een ramp. Ik liep dan buiten en “opeens” was in dood moe en kon niet meer.

Zelf liep ik volledig vast en heb ik hulp gehad van een psycholoog/ coach. We hebben gekeken naar mijn patronen. Mijn energiegevers en mijn energievreters. Ook kwamen hier mijn angsten voor een depressie of nooit meer beter worden aan de orde. Ik ben blij dat ik deze hulp gezocht heb.

Een heftige en moeilijke tijd, maar ik heb zoveel geleerd. Waar mijn grenzen liggen, wanneer ik moet opassen met minder goed slapen. Dat ik mezelf en mijn lichaams signalen zoals nekpijn/ hoofdpijn enz. in de gaten moet houden. Ook bij veel stressvolle momenten moet ik zo nu en dan rust pakken. Wandelen in het bos of op het strand helpen me dan goed. Ook sporten zoals hardlopen en handbal zijn fijn om te doen.
Mocht je jezelf herkennen? Mogelijk kan ik je dan helpen om stappen te maken jezelf terug te vinden.